தமிழ் கவிதை_2

ஹைக்கூ கவிதை

மையின் வேலை
விரலில் கருமை
வாழ்வில் வறுமை
தேர்தல் மை ...

 வர்க்கம்
களத்து நெல் மாடிவீட்டில்
விதை நெல் உலைச்சட்டியில்
பசுமைப் புரட்சி

வயிற்றுப் பசி
மரக்கிளையில் தொட்டில்
களையெடுக்கும் தாய்
தொட்டில் குழந்தை

ஈர நினைவு
மேகத்திலிருந்து மழைத்துளி
துவட்டப்படாத அவள்
கூந்தல்!
 
தொழிற்கல்வி
மூட்டை தூக்கிக் கொள்ள
முன்பயிற்சி
நர்சரிப் பள்ளிகள் ...
 
விண்மீன்
வான ஆடையின்
சலவைக் குறிகளோ
நட்சத்திரங்கள் ...

சந்தோசம்
சரவெடிச் சிரிப்பு
மனைவி முகத்தில்
தீபாவளிப் பட்டு

முதியோர் இல்லம்
ஓயாமல் உழைத்த தந்தை
ஓய்வெடுக்கிறார்
முதியோர் இல்லத்தில்

இரவல் முகங்கள்
சுயத்தைப் புதைத்த
இரவல் முகங்கள்
விரிசல் விழுந்த கண்ணாடி!

விடாது மழையிலும்
புயலுக்குப் பிறகு, சிறுவன்
ஆகாயத்தைத் துடைக்கிறான்.
மேசைகளின் மீதிருந்து!

இன எதிரி
கோடாரியின் கைப்பிடியிலும்
மரம்
இன எதிரி ...

தலைகீழ்
மிதப்பதாக நினைத்து
மூழ்கினான்
குடிகாரன் ...

தமிழ் கவிதை_1

மனிதனின் வாழ்வு ஆங்கெழுந்து ஒளிவீசும் பரிதி ஒத்தாய் ஆழ்மனமோ கறுத்திருக்கும் கரியேயன்றோ? தீங்கிழைக்கும் அணுகுண்டை கண்டேனென்றாய்; தோன்றும் அத்தீயில் எரிவதும் நீயேயன்றோ? பாங்கெழிலாய் அண்டவெளிப் பாலமிட்டாய்; பாய்ந்தேகு முன்மனத்தை ஆள்வதென்றோ? ஓங்குமலை எல்லாமே கையிலென்றாய்; உன்னுள்ளே அடக்காத ஆசையுண்டே! ஒருநாளில் மறைந்துவிடும் குமிழாம் வாழ்க்கை; உயிர்க்குருவி கூட்டைவிட்டு பறந்தே ஏகும்! இறந்துவிழும் பிணங்களையே நேரில் கண்டும்; இறுமாப்பாய் இருந்திடுவேனென்றே வாழ்வாய்! இரைந்திரைந்து பொதுநலமே வாழ்க்கை என்றாய்; இருட்டறையில் தன்னலத்தை பேணுகின்றாய்! அருளொளியாய் புறம் பொலிய புதுக்கி நின்றாய்; அகந்தெரிந்தால் உள்ளொளிக்கும் உண்மை நிறமே!

கவிதைகள்

வாழ்க்கை

இன்று
தவறிவிடும்
லட்சியக்குறி
நாளை
காத்திருக்கும்
கேள்விக்குறியாம்! 

புன்னகை

பொதி சுமக்கும்
கழுதை
சிரித்தது...
முதுகில்
சுமையோடு
பள்ளிக்கு போகும்
குழந்தை!

 

கடவுள்

யார் சொன்னது
கடவுள் இல்லையென்று?
பார்த்தோம்...
சிரித்தோம்...
மகிழ்ந்தோம்...
ஒரே வீட்டிலும்
வாழ்ந்தோம்
பெற்றோரை
கடவுளுக்கு மேலாக நினைத்து...

தேசிய கீதம்

அரசியல்வாதிகளை
நாற்காலியை விட்டு
எழச் செய்து விடுகிறது
தேசிய கீதம்

நிலநடுக்கம்

விண்ணை நோக்கி
விதவிதமான
அடுக்குமாடி வீடுகள்!
சுமை தாங்காமல்
சுளுக்கு விழுந்தது
பூமிக்கு!

  

ஒற்றுமை

அருகருகே இருந்தாலும்
முட்டிமோதாது சுழலும் சமாதானம்
மின்விசிறி!

 

வெளிநாட்டு வேலை

உறவுகள் தொலைத்து

கனவுகள் சுமந்து
காற்றினில் கலந்து
எல்லைகள் கடந்து
வந்தேன் இங்கு...
கிடைத்தது என்னவோ
இலவச காற்று மட்டும்தான்

<== தமிழ் கவிதைகள் ==>

எழுச்சி பெரு இளைஞனே!!!

கற்பனை உலகின் கதாநாயகனாய்
கனவு காணும் இளைஞனே!
விழித்தெழு!

கொஞ்சம் விழித்துப் பார்!
உன்னைச் சுற்றி,
சாதியென்னும் சாக்கடைச் சடுதி.....

கொஞ்சம் விழித்துப் பார்!
உன்னைச் சுற்றி,
மதங்களின் மாயை மதம்பிடித்தபடி....

கொஞ்சம் விழித்து பார்!

உன்னைச் சுற்றி,
வறுமையின் கோடுகள் வரிவரியாய்......

கொஞ்சம் விழித்துப் பார்!
உன்னைச் சுற்றி,
வெள்ளை உடுப்பில் கருப்பு ஊழல்கள்..

கொஞ்சம் விழித்துப் பார்!
உன்னைச் சுற்றி,
வேலை தேடுவதே வேலையாகப் பலர்.....

விழித்தெழு நண்பா!
மதில் மேல் உட்கார்ந்து கொண்டு
மையல் பேசுவதை விட்டுவிட்டு

மனிதம் பேசு!

மகாத்மாவாக
மாறாவிட்டாலும் பரவாயில்லை
மனிதனாக மாறு!

செயலாற்றத்தில்தான் இருக்கிறது!

நன்மைக்கு நிழலாய் இருங்கள்!
தீமைக்கு நெருப்பாய்ச் சுடுங்கள்!

தோல்விகளைக் கண்டு துவண்டுவிடாதே!

கதிரவனைப் பார்!
மாலையில் மங்கலாய் மறைந்தாலும்
மறுநாள் காலையில் மலராமலா இருக்கிறது?

விழித்தெழு நண்பா!

மீன்குஞ்சு நீந்துவதற்கு துணையையா தேடுகிறது?
கடலலை சீறிஎழ காலத்தையா எதிர்பார்க்கிறது?
மின்மினிப் பூச்சி மின்னுவதற்கு மின்சாரமா கேட்கிறது?

நீ மட்டும் ஏன்?....
நிர்ப்பந்தத்தை நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்?

புறப்படு நண்பா!

குயவனாய் மாறி உருவாக்கு
பழுதற்ற உலகத்தை
புகழ்பெற உருவாக்கு
புதிய உலகத்தை!!!

~*~கவிதைகள்~*~

ஈகை

 
உண்ணாமல் ஒளித்து வைத்து  
உறங்காமல் விழித்து நின்று
கண்ணாகக் காக்கும் காசு
காக்காது போகும் ஓர்நாள்
மண்ணாகப் போகும் அந்நாள்
மதிக்காதே உலகம் உன்னை
எண்ணத்தில் கொண்டே இஃதை  
என்றைக்கும் இனிதே ஈவாய்!!!


கனியும் காலம்

 
சிற்றுளியால் செதுக்கியதோர் கற்பாறை
கண்கவரும் சிலையாய் நிற்கும்!
பொற்கொடியே புடம்போட்ட தங்கம்தான்
நகையாகிப் பொன்னாய் மின்னும்! 
பெற்றிடலாம் பட்டுவருந் துன்பமதில்
பொறுமையெனும் பெற்றி தன்னை!
கற்றிடுநீ யுன்உழைப்பே வயலிட்ட 
நீராகி கனியும் காலம்...

கவிதை_அன்பை அறிவோம்!

வலியவரும் எளியவர்முன்

மண்டியிடும் மந்திரமும்

வீழ்த்தவரும் வேங்கையரும்

தாழ்ந்துவிடும் தந்திரமும்

அறிவுடை மேதையரும்

அண்டிவரும் விந்தையதும்

இன்பமுற இன்னுயிர்கள்

ஈண்டுதமை நாடுவதும்

அன்புநெறி மாந்தர்பெரு

வாழ்வுநிலை கூடுவதும்

அன்புதரு இன்பநிலை!

இயற்கையது ஐயமிலை!

யாவரையும் அன்புநிறை

ஆதரவில் பேணிவரின்

கோபமும் அற்றுவிடும்

குறைகளும் இற்றுவிடும்

பைத்தியம் தெளிவாகும்

பார்வைகள் விரிவாகும்!

கல்லும் கரைந்துவிடும்

காளையும் மடிதுயிலும்

நல்லவழிச் சாலைதேடி

அல்லவையும் ஓடிவரும்

முள்ளும் மலராகும்

முடிநாரும் மணமாகும்!

மண்ணில் பிறக்கையில்

யாவரும் கேடில்லை;

அன்பைப் பெருக்கிவிடின்

யாவதும் கேடில்லை;

அன்பே இறையாகும்

அறிவோம் நலமாகும்!

இன்பமும் துன்பமும்

அன்பின் விளைச்சலே

உள்ளம் சுரக்கும்

உணர்வுக் கரைசலே

அன்பேநம் அறிவும்;

அனைத்தும் அஃதே!